Verkiezingen 2014

Op 25 mei ben ik kandidaat voor het Europees Parlement.
Ik sta op de 3de plaats van de CD&V-lijst.


Verkiezingsnieuws

Er zijn er niet zo veel. Politici die de verschillende kwaliteiten combineren die er écht toe doen. Maar Chris Taes is wel degelijk zo iemand. Een stevig ideologisch fundament. Sterke verwoording van sterke overtuigingen. Maar ook menselijkheid en bescheidenheid. De wil om goed te doen, maar helemaal niet zonder zelfrelativerende humor. En hij krijgt dingen gedaan! Allicht ook omdat hij met zijn "bedachtzaam enthousiasme" ook anderen in zijn ploeg aan de slag krijgt...

Waarom ik dit stukje schrijf?
Omdat "meneer Chris" mijn leraar was/is in wat we de humaniora noemden. En omdat ik mijn fb-vrienden wil laten weten dat iedereen die in Vlaams-Brabant woont de kans heeft om hem (naast alle anderen: u kunt zoveel voorkeurstemmen geven als u wil!) een verdiende steun in de rug te geven. Chris is lijstduwer bij de opvolgers voor het Vlaams Parlement.

"Achter een eeuwige glimlach kan ook veel frustratie schuil gaan"

Steven Vanackere reageert op de aanval van Didier Reynders op CD&V in zijn boek.

Interview met Linda De Win

Bekijk…

(Deel 1-2) Door de kritiek van Reynders klinkt de frustratie van iemand waarvan men in gans Vlaanderen, niet enkel CD&V, zei dat het na 12 jaar misschien wel eens goed was dat er een andere minister vanFinanciën kwam. Mijnheer Reynders had bijvoorbeeld in 12 jaar geen tijd gevonden om ten aanzien van de Haven van Antwerpen broodnodige hervormingen te doen bij de douane. In de administratie heerste het gevoel, dat zijn kabinet alles beredderde zonder respect voor de ambtenaren.

Lees meer

(Deel 2-2) In het Arco-dossier kon een CD&V-minister niet anders doen dan eender welke andere minister, namelijk de wetgeving uitvoeren die mijnheer Reynders zelf maakte. Al snel na mijn vertrek als minister van Financiën is gebleken, dat mij in het Arco-dossier niets kon worden verweten. De insinuaties, dat ik als politicus met ACW-achtergrond het dossier niet correct kon beheren, kwamen toen onder meer uit de omgeving van mijnheer Reynders en worden nu opnieuw in zijn boek gewoon herhaald. Door mijnheer Geens als nieuwe minister van Financiën te vragen heeft CD&V duidelijk gemaakt dat het ging om wat we voor de mensen kunnen doen. Ook Reynders’ kritiek over de pestbelastingen is niet erg fatsoenlijk. Het gaat over wetgeving die gestemd is geweest toen mijnheer Reynders zelf minister van Financiën was. Eén jaar nadat ik als minister van Financiën aantrad, heeft de Financial Times me bestempeld als de meest betrouwbare minister van Financiën. Dat heeft minister Reynders nooit bereikt. De 12 jaren van zijn ministerschap op Financiën waren geen goede jaren voor ons land wat betreft het beheer van de financiën.

Terug

Over de euthanasiewet voor jongeren

(Deel 1-3) Vandaag wordt er in het Parlement een slechte wet gestemd. Een wet waar ons land allesbehalve fier op moet zijn.
De voorstanders van de verruimde euthanasiewet geven de indruk dat wie niet akkoord gaat met deze gebrekkige tekst, meteen ook te klasseren is als harteloos. Onverschillig tegenover de pijn en het lijden van wie ongeneeslijk ziek is. Bereid om mensen te laten afzien. Wat een onrechtvaardige karikatuur!

Rinkelt er echt geen belletje bij sommigen als cameraploegen uit letterlijk heel de wereld getuige willen zijn van het goedkeuren van deze wetgeving? Een wetgeving die voor de publieke opinie in de andere landen zo bizar overkomt dat journalisten van de andere kant van de planeet komen overvliegen?

Volstaat het echt niet dat België vandaag al één van slechts drie landen is met een ruime euthanasiewetgeving, en is het echt nodig om het hellend vlak van deze wetgeving verder neerwaarts te kantelen? Ten koste van diegenen die het minst weerbaar zijn tegen de harde mythe van het Vrije Beschikkingsrecht, ten koste van minderjarigen? En moet dat nu echt gebeuren met onzorgvuldige wetgeving, die niet de beloofde rechtszekerheid biedt? Waarin tal van begrippen staan die zelfs de indieners niet op eenzelfde manier geïnterpreteerd krijgen? Waar een verwarde discussie in Commissie alleen maar verwarde antwoorden opleverde? Een tekst waar zelfs nog een dwaze taalfout in het Nederlands voorkomt?

Lees verder.

(Deel 2-3) Ook als het gaat over een delicaat onderwerp zoals levenseinde en euthanasie, ben ik geen tegenstander van aangepaste wetgeving. Wie aan een bed van een ongeneeslijk zieke heeft gestaan, weet dat geen enkele wetgever in staat is om betonnen regels te maken die altijd zullen passend zijn voor de unieke situatie van een mens van vlees en bloed en zijn omgeving. Geen enkele wet kan in de plaats komen van wat we allemaal voor onszelf hopen: een liefdevolle familie, bekommerde en verantwoordelijke zorgverleners. Maar dat betekent niet dat de wetgever geen zorgvuldig werk moet leveren.

Dat meer dan 100 kinderartsen enkele dagen geleden nog een oproep deden om halt te houden, maakte geen indruk. De eenvoudige vraag om het advies van de Raad van State in te winnen om de tekst juridisch te toetsen werd afgewimpeld alsof het een maneuver was. Een drietal zittingen in de Kamer moesten volstaan om over zulk een gewichtig onderwerp met elkaar van gedachten te wisselen. Dat is een parlement onwaardig.

Lees verder.

(Deel 3-3) Een wet heeft ook een belangrijke functie om in een samenleving aan te geven welke waarden van tel zijn. De zorg voor de zwakste moet daarbij voorop staan. Dat doen medische en palliatieve professionals én vrijwilligers in ons land elke dag, met pijnbestrijding en comfortzorg die op een uniek hoog niveau staan. Het overgrote deel van de terminaal zieke mensen sterft in ons land tijdens de slaap. Euthanasie is helemaal niet de enige manier om waardig te sterven. Ook wie wil blijven vechten voor het leven verdient het niet om zich zorgen te maken of hij of zij geen te grote last op de schouders van anderen legt. Dat is de ultieme kern van de beschaving, waarin de kwetsbare mens voorop staat. De mens in zijn verbondenheid met anderen, niet de mens als geïsoleerd individu.

Kinderen die geconfronteerd worden met zware ziekte zijn vaak erg wijs. Dat weet ik ook wel. Maar de last die dit Parlement vandaag op hun schouders wil leggen – met een levensvreemde fictie dat zij in volle onafhankelijkheid kunnen kiezen voor iets volstrekt onomkeerbaars – is een last die zelfs vele meerderjarigen simpelweg te zwaar valt. Welk mededogen, welke solidariteit moet daaruit blijken? Vandaag schiet dit Parlement tekort in de taak om échte dialoog en luisterbereidheid aan de dag te leggen, zeker bij vraagstukken die het hart van ons samenleven betreffen. Ik beschouw het als een donkere dag voor de Belgische politiek.

Terug.

Prof. Anckaert over Levinas / Steven Vanackere over
"De eerste Steen"

Kritisch nadenken over ideologie in deze laatmoderne tijden: volgende woensdagavond ga ik - na professor Luc Anckaert, die het over de filosoof Levinas zal hebben - dieper in op de ideologische sporen in mijn essay
"De eerste steen". De avond wordt georganiseerd door de christendemocratische studenten van CDS Gent op 5 maart. om 20u, in Therminal, Hoveniersberg 24 te Gent.

Contact

E-mail steven.vanackere@dekamer.be
of contacteer Petra Vankeirsbilck,
politiek adviseur via pvankeirsbilck@kamer.cdenv.be.