08-01-2010

De Congolese president Kabila heeft nog eens flink nagetrapt naar Karel De Gucht, één week voor die het fiat van het parlement moet krijgen als Commissaris van Handel. De boodschap van het regime ligt voor de hand: als hij op dezelfde manier werkt aan handelsakkoorden met de grootmachten, zal daar niet veel van in huis komen. In het voetbal komt dat neer op een elleboogje zetten. Alleen mist Kabila de kennis van een Mobutu. Die beheerste de Belgische politiek soms beter dan de Belgische politici zelf. Kabila heeft zich misrekend: België en De Gucht, dat is een afgelopen verhaal.

En De Gucht is wel slimmer. Hij heeft zich ingedekt met de Commissievoorzitter, de nieuwe buitenlandvertegenwoordigster, de Veiligheidsraad, de VN-experten, Human Rights Watch. Met andere woorden: Kabila staat tegenover het Verenigd Europa en meer.

De Belgische regering neemt bij monde van premier Leterme en minister Vanackere duidelijk afstand van de strategie 'het eens goed zeggen' van De Gucht. De dialoog zal meer opleveren, stellen zij. Voor beide standpunten valt wat te zeggen. Naar de inhoud heeft De Gucht ontegensprekelijk gelijk. Wat in Oost-Congo gebeurt, is onaanvaardbaar. Congo is bezig aan een Somalizeringsproces, een desintegrerende staat met rivaliserende krijgsheren en gangsterbenden als machtsfactor. De Gucht heeft het gezegd met de emotie die hem eigen is.

Maar hij heeft moeten ervaren dat die strategie geen resultaat heeft gehad, tenzij het verloren gaan van de gezaghebbende Belgische diplomatie in de regio. Bijgevolg is het logisch dat de regering de relaties stilaan tracht te normaliseren. België kan als soms enige echte vriend van Congo toch moeilijk afwezig blijven op de 50ste onafhankelijkheidsdag van onze gewezen kolonie, over zes maanden. Steven Vanackere wil in ieder geval de kanalen open houden. België moet blijven praten met de Congolese leiders, ook al zijn de vorderingen traag en beperkt. Maar als we de bevolking een beter leven willen bezorgen met onze hulp, kan dat moeilijk als we het land niet binnen mogen. Je kunt een land niet helpen, als de regering je tegenwerkt of niet duldt.