Marianne Thyssen neemt ontslag. Wat een klap. Wat een vreselijke klap.

Het is een beslissing waar je menselijk alleen maar respect voor kunt voelen. Marianne is een toonbeeld van engagement en klasse. Als zo'n vrouw beslist om niet langer voorzitter van onze partij te kunnen zijn, dan moeten zware menselijke overwegingen doorspelen. Het zou iedereen, binnen en buiten de politiek, moeten doen nadenken over de manier waarop wij aan politiek doen, en over het beeld dat wij geven van mensen die zich politiek engageren. Marianne stond van bij haar aantreden voor waardigheid en hoffelijkheid in de politiek. Ze had een authentieke hekel aan politieke spelletjes, aan geroddel en aan lekken. Politiek zag ze niet als een gevecht ten koste van mensen.  Als zo iemand ontslag neemt, is dat een bijzonder zwaar verlies.

CD&V davert op haar grondvesten. Maar niet alleen CD&V. De ganse politieke wereld moet in de spiegel kijken.