13-10-2009

We hebben een akkoord over de begrotingen 2009 en 2010.

Het is een zuinige begroting. Tegen de horizon 2011 wordt er meer dan 3,5 miljard euro inspanning geleverd. De primaire uitgaven exclusief ambtenarenpensioenen stijgen minder dan de inflatie. Vele andere Europese landen moeten nog aan de sanering beginnen, terwijl ze zelfs hogere tekorten dan de onze moeten torsen. Maar België kan nu eenmaal niet om zijn torenhoge schuldgraad heen.

De maatregelen zijn recurrent. Eenmalige ontvangsten zijn er amper, en alvast minder dan de eenmalige uitgaven die bijvoorbeeld voorzien zijn voor het Europees voorzitterschap. Sommige ontvangsten zullen zelfs sterker wegen vanaf 2012. Daarmee is een duurzame ombuiging gerealiseerd.

De begroting 2010-2011 is echt. De trukendoos is dicht gebleven. Geen debudgetteringen, geen operaties met gebouwen of pensioenfondsen.

Deze begroting, die niet gemakkelijk was, respecteert het principe van bijdrage naar draagkracht. Arbeidsinkomen werd ontzien. De rechtvaardigheidsagenda waarmee de regering in 2007 van start ging werd niet teruggedraaid. Voor behoorlijk wat belastingen is een alternatief gedrag een manier om eraan te kunnen ontsnappen. En hoe dan ook is een begroting die terug naar een evenwicht gaat, een vertrekpunt voor rechtvaardig overheidsingrijpen.