CD&V draagt Steven Vanackere voor als gecoöpteerd senator

Met 85,14% besliste de algemene vergadering van CD&V dinsdagavond om Steven Vanackere voor te dragen voor coöptatie in de vernieuwde Senaat.

Jong CD&V had maandag op de valreep de kandidatuur van Felix De Clerck nog naar voren geschoven maar de algemene vergadering volgde het voorstel van partijvoorzitter Wouter Beke om Steven Vanackere naar de Hoge Vergadering te sturen.

Steven Vanackere: "Ik versta het als een teken van vertrouwen en als een oproep om in de nationale politiek actief te blijven. Ik heb de laatste tijd enkele lessen geleerd. Nieuwe inspiratie opgedaan. Een pak waardevolle mensen leren kennen. Mijn energiepeil staat hoog. Ik ben klaar voor wat er nog komt."

Steven Vanackere, gecoöpteerd senator

Donderdag 10 juli 2014
Samen met 9 andere gecoöpteerde senatoren legt Steven Vanackere vandaag de eed af. Een interview in De Ochtend op Radio 1: Steven Vanackere benadrukt de rol van de Senaat als smeermiddel in de machine van de federale staat.

Klik hier om het interview te beluisteren.

Lees ook de beschouwingen over de Senaat, die Steven Vanackere op zijn Facebookpagina zette naar aanleiding van de eedafleging.

Steven Vanackere eveneens te gast bij RTL

 

Steven Vanackere : l’interview politique

CD&V deelnamecongres Vlaamse regering

Tussenkomst van Steven Vanackere, CDV-fractieleider in de Senaat

Beste vriendinnen en vrienden, beste congresgangers,

De verkiezingen zijn twee maand voorbij. Wie een regeringsakkoord onderhandelt, moet dat doen met de kaarten zoals die door de kiezers zijn geschud. Daar het best mogelijke resultaat van maken, voor de samenleving, voor de waarden die ons drijven, voor al die mensen die vertrouwen in de christendemocratie stellen, dat was de cruciale opdracht voor Wouter Beke, Kris Peeters en onze onderhandelaars. Liefst op een manier die ervoor zorgt dat wij als politieke stroming in toekomstige verkiezingen weer sterke vooruitgang kunnen boeken.

Vandaag sluiten we een belangrijke eerste etappe in dat proces af. Het valt niet te ontkennen: de keuze om de Vlaamse meerderheid te verbreden zal maar betekenis krijgen als ons land ook spoedig een federale regering krijgt, waarin de verkiezingsoverwinnaar zijn verantwoordelijkheid niet ontloopt, én waarin tegelijk het warme {iedereen inbegrepen} van de christendemocratie een leidend principe blijft, ook in jaren die zich niet als eenvoudig aandienen.

Overheden die willen verbinden moeten ook zelf bereid zijn om bestaande kloven te dichten. Welk federalisme we precies in de praktijk zullen brengen, dat valt nog af te wachten, maar voor CD&V kan het in geen enkel geval een vechtfederalisme zijn. Vanuit de Senaatsfractie bestaat een sterke ambitie om bij te dragen aan een klimaat van samenwerking, niet alleen met mooie woorden maar vooral met oplossingsgerichte, concrete antwoorden die het verschil maken in het leven van gewone mensen. Want laat daar geen enkel misverstand over bestaan: waar beleidsniveaus met elkaar ruzie maken, daar betalen de zwakste mensen vaak de prijs.

De Senaat is voortaan opgevat als de plaats waar de Gewesten en Gemeenschappen kunnen participeren aan het federale beleid. Het is geen geheim dat de partij van de nieuwe minister-president de rol van de nieuwe Senaat zo minimaal als mogelijk wil zien. Eigenlijk is dat nogal verwonderlijk: die eerste opdracht is er immers één van beïnvloeding vanuit de deelstaten op België. Laat ons hopen dat - pardon my French - "l'appétit viendra en mangeant".

Want er staat ons heel wat overlegwerk te wachten. In de visietekst engageert elk van de drie regeringspartijen zich om de zesde staatshervorming met de nodige samenwerkingsakkoorden uit te voeren. De geloofwaardigheid van de staatshervorming, die onze partij voor elkaar heeft gekregen, staat of valt met onze capaciteit om aan te tonen dat de uitvoering ervan op het terrein vlekkeloos verloopt, en dat zij wel degelijk het belang van de Vlamingen dient. De continuïteit van een hoogstaande dienstverlening - denk bijvoorbeeld maar aan de wereld van de zorg - moet daarbij onze obsessie zijn, en dat zal onnoemelijk veel afspraken vergen.

Met wat goede wil en als de overheden van dit land een beroep willen doen op de Senaat, kan deze assemblee daarin van dienst zijn. De dag dat wij een federaal land kennen zonder belangenconflicten, zonder interpretatiediscussies over artikelen van al dan niet bijzondere wetten, waar collega's uit verschillende regeringen elkaar spontaan omhelzen, ... daar is er allicht geen Senaat nodig. Maar in afwachting zijn we het aan onszelf verplicht om dit nieuwe instrument uit te testen, zonder vooringenomenheid.

Ook in de tweede opdracht van de Senaat, deze van ontmoetingsplaats tussen de Gemeenschappen en de Gewesten, valt er nuttig werk te leveren. Het Vlaams regeerakkoord stelt bijvoorbeeld dat het Brusselbeleid een overlegd en geïntegreerd beleid moet zijn. Het zou zonde zijn om de Senaat niet te mobiliseren om dit soort overleg mogelijk te maken.

In het Vlaams regeerakkoord komt het woord ‘Senaat’ in totaal... 0 keer voor. (Natuurlijk is daarmee niet alles gezegd: de provincies komen welgeteld 18 keer voor, en het komt me voor dat die eigenlijk liever ook onvermeld waren gebleven.) Het federale niveau krijgt wel 55 vermeldingen, en in haast de helft van de gevallen met de verwijzing naar nood van overleg. Ik was niet verrast dat ik dat vooral las in het hoofdstuk van Jo Vandeurzen. De meest stugge en defensieve woorden tegenover het federale niveau zijn te vinden in het internationale hoofdstuk. Maar goed, Rome is niet in één dag gebouwd.

Ik vind het spijtiger dat het woord (federale) loyaliteit nergens te bespeuren is in dit Vlaams regeerakkoord. Maar ik zal me troosten met de gedachte dat daden belangrijker zijn dan woorden. In elk geval proficiat aan de onderhandelaars, aan Wouter, Kris, Hilde, Joke en Jo. En behouden vaart in de komende vijf jaar.

Schuman

9 mei 2014  - Exact 64 jaar geleden, op 9 mei 1950, legde de christendemocraat Robert Schuman, de Franse minister van buitenlandse zaken, een verklaring af waarin hij voorstelde een Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal op te richten. Deze EGKS zou de productie van kolen en staal bundelen, niet toevallig sectoren die onmisbaar waren voor het produceren van wapens. Dat was een enorm bepalende keuze voor Europese landen die nog maar vijf jaar daarvoor de verwoestende kracht van de Tweede Wereldoorlog achter zich hadden gelaten. Een verstrengeling van de economische belangen zou een eerste stap zijn naar een meer verenigd Europa. Voor ons land leidde het in de jaren '50 tot een verdubbeling van de welvaart in minder dan 10 jaar. "De wereldvrede kan slechts worden bewaard door inspanning van alle positieve krachten welke hem tegen de dreigende gevaren kunnen beschermen." (Robert Schuman, 1886-1963)

Graag een snuggere beeldenstormer op Buitenlandse Zaken

Woensdag 21 mei 2014 Interview in 'De Standaard'

Er is geen kant-en-klare oplossing om Europa meer slagkracht te geven bij haar buitenlands beleid, zegt Steven Vanackere. 'Laat de tijd zijn werk doen.'

Lees meer

De eerste steen

Een kompas voor politiek en samenleving

"Het vergt moed om in dit tijdsgewricht nog een gepassioneerd pleidooi voor politiek te houden. Zeven maanden na zijn ontslag, komt CD&V'er en ex-financieminister Steven Vanackere (49) weer in de publieke arena, met het boek 'De eerste steen', waarin hij zijn geloof in de waarde van de politieke stiel verdedigt. Ook al lijdt die stiel, net zoals wij allen, aan een flinke portie van de zeven hoofdzonden, de kapstok waaraan dit lezenswaardig essay vasthangt." (Yves Desmet, in De Morgen)

"Als u met de verkiezingen in aantocht bedolven wordt onder een lawine aan politieke boeken, kies er dan 'De Eerste Steen' van oud-vicepremier Steven Vanackere uit, ook al bent u geen tjeef. Omdat zijn ideeën over de deugden en ondeugden van de politiek zijn gerijpt in de benedictijnenabdij van Affligem, weg van de waan van de dag, enkele maanden na zijn ontslag als minister van Financiën, maar vooral omdat hij ze stijlvol en helder heeft opgeschreven, die ideeën. Leesplezier is doorgaans niet de grootste troef van politieke boekjes, maar stel vast: Steven Vanackere schrijft zo vlot als hij praat, maar dan puntiger, gelukkig maar." (Jan Segers, in Het Laatste Nieuws)



Contact

vanackeresteven@gmail.com

of via Petra Vankeirsbilck, adviseur

pvankeirsbilck@gmail.com
gsm +32 497 59 99 20